Hasan Kaçan’ ın yazısı...
Kasımpaşalı Recep Abi ve mastorlar
Recep abi yatağında uyumakta, rüyasında kapatma davaları, savunmalar, dosyalar görmekte, devasa kağıtlar üstüne üstüne gelmektedir...
Birden bir narayla irkilir...
‘Tieeeeyttt ulleaaannnn!..’
Yatağından sıçrar...
Eşi de sıçrar gayri ihtiyari... Sokakta birileri bağırmaktadır...
‘Rejeeeeeeeep!.. Kasımpajalı Rejjeeeeeep!.. Şurrjjjjdaaa bi gadeh rakımız vardı onu da mı ijemijeeez artık uleeeaaaan!..’
Recep Abi mahmur gözlerle etrafa bakınmaktadır, bir nevi uyku sersemidir...
‘Allah Allah kim bu herifler bu saate tööbe tööbeee!’
‘Hayır olsun, kim olabilir bey, bi baksana?’
Aşşağıdan sesler devam etmektedir...
‘Rejeeeeeeeeeppp!.. Kasımpajalı Rejjeeeeeeppp!.. Delikanlıysan çık dıjarıııı... Şurda bi gadeh şarrabımmıjjj vardııı onnu da mı ijemiyceeez artık uleeeannnn!..’
Recep Abi cama çıkar...
‘Kimmiş bey?’
‘Vallaha direğin altında iki karaltı var ama göremiyorum?’
Naralar devam etmektedir...
‘Reejjeeeeeeeep!.. Kasımpajalııı Rejjeeeeeeep!.. Şurda bi bardak biramız vardı onu da mı ijemiiiceeez artık haaaaa!..’
Recep Abi biraz daha eğilir pencereden, nara atanları sokak lambasının ışığında seçmeye çalışır...
‘Gördüm bunlar gene o herifler!’
‘Kimler bey?’
‘Yaav şu aşşadaki gazete bayiinde çalışan iki herif, tanıyorum kerataları...’
‘Tanıyor musun?’
‘He, tanıyorum... Ertuuurulla, ihtiyar Okday Amca, direğe tutunmuş dönüp duruyollar..’
‘Tamam da niye bizim pencerenin altında bağırıyolar?’
Tam o sırada aşşadakiler bu defa bir ağızdan ünnemeye başlar...
‘Reejjeeep!.. Kasımpajalı Rejjeeeepppp!.. Şurda bi gadeh votkamız vardı onnnu da mı ijemiijjjeeez artııık huleeeaannnnn!..’
Recep Abi dayanamaz, pencereden sarkar, seslenir...
‘Birader akşam akşam bizi uykumuzdan ettiniz, bari vatandaşı uyandırmayın, gidin evinize barkınıza!’
Direğe tutunmuş, dönüp duran heriflerden genç olanı bağırır...
‘Vatandaş uyansın diye baaarıyoruz zaaateeen karrdejjjiimmm... Eeeey milleeettt!... Şurda bi gadeh ispirtomuz vardı onu da ijjjirrrmiyolaaaaarrrr uyanııııınnn!’
Recep Abi tekrar seslenir...
‘Kardeşim bağırmayın çoluk çocuğun sabah okulu var, milleti rahatsız etmeyiin!’
Bu arada evlerin lambaları yanmış, uykusundan olan sinirli vatandaşlardan bi kısmı aşşağıya inmiştir...
Recep Abi bakar ki durum fena, hemen pijamasının üzerine paltosunu çekip sokağa koşar... Bizimkiler tutundukları direkten kurtulmuş, yere serilmişler...
Başlarında bi iki tane mahalle delikanlısı, tam marizlerine kaymak üzereyken durdurur...
‘Gençler bi dakka... Bunlar matiz olmuş... Matiz adama dokanılmaz!’
‘N’aapalım abicim?’
‘Siz evinize gidin ben hallederim...’
Recep Abi gençleri evine gönderir, yerde yatan ihtiyar Oktay Amca’yı sırtlar, Ertuuurul’un koluna girer kaldırır, güç bela yukarı mahalleye doğru taşır ikisini...
Havalı bi evin önüne gelir zili çalar...
Biraz sonra röpddşambır’lı bir adam yarı uykulu gözlerle kapıyı açar...
Recep Abi sırtındaki amcayla kolundaki Ertuuurul’u içeri bırakır...
‘Sizin adamlar gene zom olmuş Doğan Zentır Bey!’
Döner arkasını, evine doğru yürür...
Recep Abi gittikten sonra, gaste büfesinin saybisi Doğan Zentır Bey kükrer...
‘Ulan beceriksiz herifler bi adamı kaçıramadınız mahalleden... Üstelik sizi sırtlayıp getirdi utanın be!’
Bizimkiler mahçup olur utanır...
‘Kızmaaa patroonjjj... Yarın bejjj kişi gider baaarrırız... Biz adamı fena yaparızzjjj!...’
‘Öpiyimm patron... Bi kere öpüjeeemm...’
‘Küt’ diye sızıp kalırlar kapı dibine...
Doğan Zentır Bey kendi kendine söylenir...
‘Hey Allahım... Bu heriflerle mi kaçırtıcam Kasımpaşalı Recebi mahalleden... Bana bunları sayıyla mı verdin?’
Sinirle kapatır kapıyı...
*Mastor, argoya Rumca’dan geçmiş bir kelimedir... Aşırı matiz olmuş, küfelik şahıs manasına kullanılır...
Star
