Ahmet TAŞGETİREN'in yazısı...

Gürcistan : Batı'nın sınavı

Evet, Saakaşvili kendi başına karar verdi Osetya'ya müdahale için kendi başına karar verdi ama bu iş sonunda “Batı'nın sınavı”na dönüşecektir.

Sınav şu: Batı, dostlarını ne kadar koruyabiliyor? Batı, insanlık dışı uygulamalar karşısında ne kadar etkin müdahale imkanına sahip?

Bosna'da bu alandaki atalet refleksi, 250 bin Boşnak'ın insanlık dışı cinayetlerle öldürülmesine mal oldu.

Çeçenistan, Batı adına tam bir faciadır. Evet, cani Rusya'dır ama, ona göz yumarak, hatta katledilenler Müslüman olduğu ve üzerlerine de “terör” damgası vurulduğu için cinayetlerine bir anlamda onay veren Batı'dır.

Gürcistan Devlet Başkanı Saakaşvili, anlaşılıyor ki bir Rus saldırısı karşısında Amerika'dan ve Avrupa Birliği'nden bir hareket bekledi. En azından Rus bombardımanları sivillerin üzerine yağdığında ve dünya kamuoyuna parçalanmış cesetlerin görüntüleri yansımaya başladığında Batı harekete geçer diye ümit etti.

Ama Batı kafasını henüz toparlayamadı.

Rusya'yı durdurmak için gereken refleksi gösteremedi.

Onun için de Rusya, önce ateş-kese razı olurmuş gibi görünürken, birdenbire tavır değiştirerek Gürcü şehirlerini işgal etmeye başladı.

Tabii ki bu iş burada bitmez.

Gürcistan'ın da içinde yer aldığı Güney Kafkasya hattı, artık, son derece stratejik çıkarların buluştuğu bir hattır.

Batı'ya enerji akışı için ciddi yatırımlar yapılmıştır.

Türkiye – Gürcistan – Azerbaycan'ın ortak girişimi ile başlayan Demir İpek Yolu hamlesinin henüz mürekkebi bile kurumamıştır.

Gürcistan'ın NATO üyeliği girişimleri de herhalde sadece Gürcülerin inisiyatifiyle alakalı değildir.

Bunların Rusya'yı rahatsız edeceği ve ettiği de bir vakıadır.

Kafkasya ile oynamak, Moskova'dan bakıldığında Rusya'nın arka bahçesi ile oynamak gibidir.

Amerika, Körfez'deki bir yapı değişikliğini kendisi için savaş sebebi sayacağını ilan etmiş ve Saddam – Irak boğuşması böyle başlamıştı.

Anlaşılıyor ki Kafkasya ile oyun da Moskova'da savaş sebebi olarak görülüyor. Hele Rus liderleri, oyunun arkasında büyük bir gücün durmadığını hissettiklerinde...

Evet, işte Rusya, savaş makinalarını harekete geçirerek, “Kafkasya'da beni dışlayan bir oyunu kurdurmam” mesajını ortaya koymuş bulunuyor. 

Rusya, bu hamleyle, Sovyetler'in dağılmasından sonra sergilediği zaafı silmeyi de amaçlamış ve “Ben hala bir dünya gücüyüm” mesajını vermiş bulunuyor.

Gürcistan'da yaşanan sıcak gelişmenin Türkiye'yi alakadar eden boyutu da küçümsenecek nitelikte değil.

Türkiye, Kafkaslar bölgesinde Gürcistan'la iyi ilişkiler geliştirmişti.

Bu, hem “Komşularla sıfır gerilim” politikasının bir uzantısı idi, hem Ermenistan'ın tecridine ve Türkiye'yi rahatsız eden politikalarından caydırmaya yönelikti, hem de ciddi ekonomik boyutu olan bir girişimdi. 

Bu tavrı, Batı ile paralel bir duruştu. Ama Türkiye, Batı ile paralel duruşuna rağmen dış ilişkilerini uzun zamandır Rusya'ya karşı bir seçenek olarak konumlandırmamaya itina ederek gelmişti.

Buna rağmen Rusya'nın Türk – Gürcü ilişkilerinden rahatsız olmadığını söylemek de mümkün değildir. Çünkü Türk – Gürcü ilişkileri, Gürcü subaylarının Türkiye'de eğitilmesi, Gürcü ordusuna eğitim verilmesi yanında, Gürcistan'a askeri yardımı da içeriyordu. Gürcistan'ın tüm askeri hazırlığını, Rusya'ya karşı savunma konseptine oturttuğu açıktı. Çünkü Gürcistan, NATO'ya girmeyi ne kadar Rus nüfuz bölgesinden çıkma amacına bağlıyorsa, Rusya da, NATO üyesi bir Gürcistan'ı aynı sebeple istemiyordu.

Gürcistan tüm bu nitelikleri ile üzerinde kapışma olması her an beklenen bir toprak parçası idi.

Güney Osetya ve Abhazya da böyle bir kıvılcımı ateşlemek için yeterli sıcak bölge mahiyeti taşımaktaydı.

Saakaşvili, Saddam gibi hesapsız hareket etti.

Putin, Amerika'daki başkanlık seçimleri dağınıklığını, Avrupa'nın klasik karar veremezliğini, dünya liderlerinin Olimpiyat Oyunları odaklanmasını dikkate alarak şahince oynadı.

Ve oyunu şu anda tuttu.

Ama bu oyunun henüz birinci hamlesidir.

Bu oyun bir hamlede bitmez.

Güney Kafkasya, bir enerji kaynağı ve enerji yolu ise, enerji de dünyadaki kapışmaların en temel sebeplerinden birisi ise ve Batı'nın enerji ihtiyacı ihmal edilemez boyutta ise, petrol fiyatlarındaki yükselme Rusya'ya avantaj sağlıyor, enerji tüketen ülkeleri vuruyorsa.... bu işi Rusya'ya yedirmezler...

Bu iş, “Ben buradaki Rus vatandaşlarımı korumak için geldim, ağır bombardıman uçaklarıyla sivilleri katlettim” demekle bitmez.

Bitmez de, ekranlara yansıyan kadın, çocuk cesetleri de Batı'nın geç kalmışlığının yüz karası olarak tarihe geçer. Tıpkı Çeçenistan gibi, Bosna gibi...

Bugün