Taha KIVAÇ'ın yazısı...

Kavgada yumruk sayılmaz

Gazetecilik böyle ortamlarda bereketlidir. Bir yerden vurursunuz, bir bakmışsınız, hiç beklemediğiniz bir yerde aks-i sedası duyuluvermiş... Ergenekon iddianamesi klasörlerini didik didik eden Yeni Şafak muhabirlerinin eseri olan 'Pamukbank' ile ilgili haberler önce bir medya kavgasına dönüştü, sonra da bereketi alınmaya başladı.

Sağolsun, başka gazetelerdeki titiz araştırmacı dostlarımız da kenarından köşesinden haberi geliştirdiler, olan biteni daha iyi anlamımıza sebep oldular...

Söz konusu dönemden bir günü (19 Şubat 2001) özellikle hatırlatayım: Milli Güvenlik Kurulu toplantısından erken çıkan Başbakan Bülent Ecevit, yardımcısı Hüsamettin Özkan'ı da yanına alarak bir basın toplantısı yapmış ve toplantıya başkanlık eden Cumhurbaşkanı Ahmet Necdet Sezer'i kamuoyuna şikâyet etmişti. Özkan'ın kendisine Anayasa kitapçığı fırlatan Sezer'e “Nankör kedi” diye hitap ettiğini bir gün sonra öğrenecektik...

Takip eden günlerde ilân edilmek zorunda kalınan 'devalüasyon' yüzünden paramız pula dönecek ve hepimiz bir günde yüzde 50 fakirleşecektik.

“Hepimiz” dediğime bakmayın, bizim fakirleştiğimiz o günleri vurguna çevirenler de oldu. 18 Şubat'ta 630 TL olan 1 Doların değeri kriz günü 962 TL'ye çıktı, sonra daha da yükseldi. Citibank'tan Mr. Anderson o günlerin en faal kişisidir. Kriz günü Merkez Bankası'nın sattığı 5.2 milyar doların kaymağını onun bankası yedi çünkü...

Para büyük, ama böylesine yalın anlatıldığında sanki çerez parasından söz edermiş gibi geliyor. 5.2 milyarlık dövizi Merkez Bankası'ndan alanlar ertesi günün döviz kurundan sattıklarında tam 2.8 milyar dolar kâr etmiş oldular. Paralarının değeri bir gecede 8 milyar dolara çıktı.

Kısa günün kârı işte...

Ne kâr ama! 5.2 milyarın 1 milyar 63 milyon dolarlık bölümünü Citibank aldı. Citibank yabancı rümuzla anılsa bile Türk olduğu için Mr. Anderson'un tüyosunu 'riskli' bulmuş olmalı ki, Merkez Bankası'nın dövizinin tamamını kendi almak yerine diğer yabancı bankaları da kârına ortak etti. Bir gecenin kârı olan 2.8 milyarı bölüşen çoğu yabancı bankalar şunlar: Amerikan Citibank, Alman Deutsche Bank, Koçbank, TEB, Yapı Kredi, Amerikan Chase Manhattan, Osmanlı Bankası, Dışbank, İngiliz HSBC ve Alman WLB...

Citibank'in bir gecede tek başına elde ettiği kârı da yazayım: 304 milyon dolar...

Peki kimdi bu Mr. Anderson rümuzlu kişi?

Kavgaya tutuşan gazetelerden Akşam'da yer alan bir haberde Hürriyet gazetesinde ekonomi yazıları yazan bir meslektaş suçlandı; “Kemal Derviş'e yakındı, ondan öğrendi, patronuna duyurdu” diye... Kemal Derviş, bildiğimiz üzere, siyasi kargaşadan ve devalüasyon kararından sonra ülkemize geldi ve sorumluluk üstlendi. 'Kaynak' o olmaz...

Yanlışı düzelten Hürriyet yazarı Enis Berberoğlu farklı bir adres gösteriyor: Güneş Taner...

Okuyalım: “İşte böyle bir gergin iklimde, 21 Şubat Çarşamba günü Başbakanlık'ta bir toplantı başladı. / Eğer yanlış hatırlamıyorsam, saat 17.00 sularında Güneş Taner Başbakanlığa geldi. / Giriş ve ayrılışı sırasında kapıdaki gazetecilere söylediği bir-iki cümle beni uyandırdı. / CNN Türk kanalını yöneten Taha Akyol'a, olağanüstü durum ikazında bulunduğumu iyi anımsıyorum. / Nitekim, toplantı uzadıkça dışarı sızan bilgiler o gece dalgalı kura geçileceğini gösterdi. / Biz de piyasalar kapandıktan sonra, saat 19.30 sularında haberi verdik, geçti gitti.”

Buradan çıkan sonuç açık: Güneş Taner... Esasen Enis Berberoğlu da 'kaynak' diye andığı kişinin o olduğunu gizlemiyor. Okumaya devam edelim: “Gelelim kaynak meselesine... Kemal Derviş olmayacağına göre... Acaba kim ya da kimlerdi? / Peşinen söyleyeyim, eğer ismini yazdım diye, bu sefer de, Güneş Taner'den kuşku duyarlarsa... / Evet hem benim, hem de Erdal'ın Güneş Taner'le arası iyidir. Taner'in kişiliğini sever, ekonomi hâkimiyetini teslim ederim... Ama baştan söyleyeyim, Güneş Taner bizim grupta hiç çalışmadı.”

Çalışmış, çalışmamış ne fark eder?

Bazıları medya kavgalarından rahatsız oluyorlar. Doğrudur, her kavgada birilerinin itibarı zedeleniyor. “Kavgada yumruk sayılmaz” meseli, yumruğun bazen onarılamaz etkileri de oluyor. Bu defa da olacaktır.

Ancak, rümuzlu tartışılan bir ortamda, hangi rümuzun arkasında kimin olduğunu başka nasıl öğrenebiliriz ki?

Umarım, “Ali Vural kim, Veli Dural kim?” diye öteki rümuzları da bana sormazsınız...

Yeni Şafak