Hakan AYGÜN'ün yazısı...

Susurluk çoktan çözüldü, haberiniz yok!

“Susurluk çözülemedi, Ergenekon çözülür mü?” sorusu kafaları kurcalıyor.

Susurluk çözülmedi değil, çözüldü!

Çözülen ne mi?

1-Devletin resmi görevlilerinin “devlet adına kanun dışı işler yaptığı” çok net ortaya çıktı.

2-Eski suçluların bile resmi kayıtlarda “aranıyor” görünmelerine rağmen, “devletin kontrolündeki gayri resmi harp örgütlenmesi”nde çalıştırıldıkları ortaya çıktı.

3-Terörle mücadele eden askerlerle polis içindeki özel harekatın, bazı işleri paslaşarak yaptıkları ortaya çıktı.

Kimse kusura bakmasın ama, bu “tarz işler”i tüm aklı başında devletler yapar. Üç beş solcu aydın “Çağdaş devlet etiğine sığmaz” diye eleştirir. Ama “işlenen gayri resmi görünümlü resmi suç” toplumun “kolektif suçu”dur. Bu yüzden geniş halk yığınları ses çıkarmaz, çünkü işlerine gelir. Ya da Erbakan döneminde olduğu gibi Susurluk yüzünden yapılan “Bir dakika aydınlık” eylemleri anlaşılamaz bir şekilde “Milli Görüş’ü iktidardan düşürme” gösterilerine dönüşür! Ne alakası varsa!

Bizde de Susurlukçuların Güneydoğu’da terörle mücadele ederken yaptıkları, tüm toplum tarafından görmezden gelindi.

Aslında Hollywood filmlerinde de izliyoruz. Hepsi gerçek yaşananların, beyazperdeye yansımasıdır. “Nikita” serisinden de hatırlayacağınız üzere, kanun kaçaklarına bile devlet adına içerde ve dışarıda kirli işler yaptırılır. Devletler bunu bilir, ama işin kuralı gereği, açığa çıktığında sahiplenmez. Pis işlere bulaşanlar da asla ötmez. Çünkü baştan işin kurgusu öyle yapılmıştır.

Susurlukçu dediğimiz devlet görevlilerinin geçmişte gerçekleştirdikleri “kirli kanlı eylemleri”  medyasıyla, muhalefetiyle, iktidarıyla herkes biliyordu. Ama iktidarlar “Yaptıklarınızı yapın, merak etmeyin görmemiş numarası yapacağız. Ama işleriniz açığa çıkar, bize bir şey sorarlarsa bilmiyoruz der ve sizi satarız “ diye göz yumdular. Keza muhalefet de, “tek muhalefet yapılmayacak konunun bu tarz işler olduğunu” hep bildi.

Medya da hep görmezden geldi. ABD medyasında da öyledir. Demokrasinin beşiği İngiltere ve Avrupa medyasında da öyledir. İş yapılırken görünmezden gelinir, aradan yıllar geçtikten sonra “sözde gazetecilik etiği adına numaracıktan” eski dosyalar sorgulanır. Çünkü “önce vatan mı yoksa haber mi” sorusunun yanıtı özellikle savaş zamanlarında her zaman “önce vatan”dır. Gazeteciler bunu itiraf etmeyi sevmezler ama durum budur!

Kısacası Susurluk işi “suç sayılmayan bir suç”tur. Öyle tetiği çektirip, sonra da sorumluluğu tetiği çekenlerin üzerine atmakla, sıyrılmak olmaz. “İstemiyorum ama yan cebime koy” ayaklarını yemezler!

Düşünün! Eğer adam uyuşturucu kaçakçılığı yapıyor ve rantını PKK’yla bölüşüyorsa, devlet de ispatlamakta ve içerde uzun süre yatırmakta zorlanıyorsa, yok edilmesinin ne kadar “devlet günahı sayılacağı” da ayrı bir tartışma konusudur.

Susurluk meselesinde açığa çıkarılmayan “tek husus” vardır. Devlet adına terörle mücadele uğruna “kirli işler yapanlar” zamanla bölgede oluşan güçlerini kullanarak kendi menfaatlerine yönelik işlere girmişler midir? Yani “devlet adına” değil de, “kendi adlarına kirli işlere” girmişler midir?

İşte Susurluk’ta asla aydınlatılamayan ve aydınlatılamayacak olan da budur. Nedeni de, “devlet adına yaptıkları işler hakkında hiç ötmeyen”lerin, üzerlerine gidildiğinde devletin “kirli işlerini” de açığa vuracak olmalarıdır. Susurlukçular da sadece bu nedenden ötürü koruma altına alınmışlardır.  

Zaten şimdi “Susurluk çözülmedi” diyenlerin aslında demek istedikleri, “Susurlukçular adam gibi hapise atılmadı”dan başka bir şey değildir!

Pardon da, yarın en tepede Mehmet Ağar’lara ihtiyaç olmayacak mı? Ya da en dipte Ayhan Çarkın gibi polislere ihtiyaç duyulmayacak mı? Cevabı vereyim; Hep ihtiyaç olacak!

Devletin her zaman bu tarz adamlara ihtiyacı vardır. ABD’nin, Almanya’nın, Rusya’nın, İran’ın, Küba’nın yok mu sanıyorsunuz?

Kusura bakmayın Susurluk fazlasıyla çözülmüştür, açıklıyorum tüm toplum Susurluk’çudur!

İçeriye de tüm Türkiye’yi tıkmak lazım…

Bugün