Şemsinur Özdemir'in röportajı

Ramazan, yardım duygularımızı yükseltiyor. Sağlığım nedeniyle oruç tutamıyorum; ama Ramazan'ı hissederek yaşıyorum.

İlk orucunuzu hatırlıyor musunuz?

Kuyruğundan tutmak denilen bir uygulama vardı. Küçükken öyle öğlene kadar oruç tuttuğumu hatırlıyorum. Sağlığım bozuk olduğu için 18 senedir oruç tutamıyorum. 8 saatte bir alınması gereken düzenli ilaçlarım var. Ama Ramazan'ı hissederek yaşıyorum.

Ramazan'ı nasıl hissediyorsunuz?

Ramazan benim için duygularımın daha derinleştiği, dünyevi bakışlardan uzaklaşılan bir aydır. Bu ayda etrafınıza yardım elinizi daha çok uzattığınız bir duygu ortamı oluşuyor. Yardım etme duygularımızı yükseltiyor. İnsanlarla, onların duygularını anlamak üzere daha fazla mesai harcıyoruz. Güngören'deki bomba patlama olayında ölenler için bir konser verdim. Bütün gelirimi onlara bağışladım. Bunun ödenmesi de valilik kanalıyla Ramazan'a denk geldi. Allah nasip etti. Bu da benim içimi rahatlatan bir şey. Paylaşmak duygusu Ramazan'da daha da ortaya çıkıyor. Herkes tarafından öyle olmasını umuyorum, ancak dünyanın içinde fazlaca dünyevi düşünenlerin etrafını kirlettiğini görmezlikten gelemem. Maalesef bunlara gözleri kapalı çok insan da var.

Evinizde iftar daveti veriyor musunuz veya iftar davetlerine gidiyor musunuz?

Dışarıya yemeğe gitmem ben. Hep evdeyim. Evde bazen çalışanlarımızla dışarıda bir kebapçıya gidiyoruz veya yakın akrabalarımızla evde iftar sofraları kuruyoruz.

Sosyal hayatta Ramazan neşesini nasıl gözlemliyorsunuz? Geçmiş zamanlara göre karşılaştırma yapabilir misiniz?

Sosyallik dışarıdaki insanları tanımaksa bu anlamda çok sosyal değilim, çünkü dışarıya çıkmamak gibi bir alışkanlığım vardır. Çok uzun zamandır, hele hele İstanbul'da dışarı çıktığınız zaman çok hoş şeylerle karşılaşmıyorsunuz. Öncelikle trafik sorunu var.

Ramazan'ı çocuğunuza nasıl anlatıyorsunuz?

Sadece Ramazan değil bütün günler bizim için şükretmekle başlayan, başkalarının halini anlamakla devam eden, sağlığımız ve sevdiklerimize dualarımız olan bir gün.

Ramazan'a özel bir hatıranız var mı?

Ramazan'da bir tek gün diye bir şey hatırlayamam ama sahura kalkmak, iftar yapmak zevki, o arada insanın nefsiyle uğraşması bana bütün olarak iyi şeyleri hatırlatıyor. Ramazan'ı insanın kendi nefsini terbiye etmesiyle geçen ve sonunda güzel bir bayramla biten bir ay olarak hatırlıyorum. Tabii bunun teravihleri, çocukluk çağımızda geceleyin büyüklerimizin sohbetini dinlemek gibi güzel çağrışımlar da yapıyor

Zaman